bird-01
feather-2
wooden-01
wooden-02
διαβάστε το άρθρο

Είναι η υπογονιμότητα μόνο γυναικεία υπόθεση;

«Φταίω μόνο εγώ;». Την ερώτηση αυτή έχουν κάνει κατά καιρούς στον εαυτό τους πολλές γυναίκες που δυσκολεύονται να τεκνοποιήσουν. Είναι τελικά η υπογονιμότητα πρόβλημα μόνο της γυναίκας;

Εδώ και πολλά χρόνια καλλιεργείται το στερεότυπο πως η υπογονιμότητα είναι γυναικεία υπόθεση. Με επιχείρημα ότι η ηλικία της γυναίκας παίζει πρωταγωνιστικό ρόλο στην επίτευξη της εγκυμοσύνης έχει επικρατήσει η άποψη πως οφείλεται μόνο στη γυναίκα η αδυναμία ενός ζευγαριού να τεκνοποιήσει. Αυτή η κλίση της πλάστιγγας προς τη γυναίκα, που πιστεύει και η ίδια πως φταίει εκείνη, έχει ως συνέπεια ο ανδρικός παράγοντας συχνά να υποτιμάται. Άλλωστε, αντιλήψεις όπως «οι άνδρες μπορούν να κάνουν παιδιά μέχρι τα βαθιά τους γεράματα» έχουν διαποτίσει ολόκληρες γενιές και δύσκολα ξεριζώνονται.

Η επιστήμη όμως έρχεται να διαψεύσει αυτή την ετεροβαρή προσέγγιση. Έτσι, υπολογίζεται πως όταν ένα ζευγάρι δεν καταφέρνει να οδηγηθεί στην πολυπόθητη σύλληψη, γι’ αυτό ευθύνεται σε ποσοστό 40% ο γυναικείος παράγοντας, σε ποσοστό επίσης 40% ο ανδρικός παράγοντας και σε ένα 20% τόσο ο γυναικείος όσο και ο ανδρικός.  Η βαρύνουσα σημασία του ανδρικού παράγοντα στην υπογονιμότητα ενός ζευγαριού έχει αρχίσει να γίνεται αντιληπτή μόλις τα τελευταία χρόνια.  

Γυναικεία και ανδρική υπογονιμότητα

Τι θεωρείται όμως υπογονιμότητα; Όταν ένα ζευγάρι έχει ελεύθερες σεξουαλικές επαφές επί έναν χρόνο, χωρίς να επιτευχθεί σύλληψη, τότε υπάρχει ζήτημα γονιμότητας και πρέπει να απευθυνθεί στους ειδικούς. Όταν δε η γυναίκα είναι μεγαλύτερη των 35 ετών, το διάστημα αυτό μειώνεται σε έξι μήνες, ενώ, όταν πρόκειται για ηλικίες άνω των 40 ετών, ο ειδικός πρέπει να είναι το επόμενο βήμα μετά τους τρεις μήνες.

Γυναικεία υπογονιμότητα

Η σημαντικότερη αιτία γυναικείας υπογονιμότητας είναι η προχωρημένη ηλικία της γυναίκας, η οποία επηρεάζει την ποιότητα των ωαρίων της.  Η γυναικεία γονιμότητα φτάνει στο αποκορύφωμά της στις ηλικίες μεταξύ 20 και 29 ετών και στη συνέχεια αρχίζει την καθοδική της πορεία, με τη μείωσή της να είναι ιδιαίτερα αισθητή μετά τα 35-37.

Μεταξύ των αιτίων που επίσης επηρεάζουν τη γυναικεία γονιμότητα είναι τα προβλήματα ωοθυλακιορρηξίας, διαταραχές που μπορεί να προκληθούν από πολυκυστικές ωοθήκες, από ανεπαρκείς ωοθήκες, από προβλήματα βάρους και από έντονο στρες, αλλά και οι φραγμένες σάλπιγγες, που μπορεί να είναι απόρροιαπυελικής λοίμωξης, συμφύσεων από παλαιότερες επεμβάσεις και λοιμώξεων μετά από επέμβαση στη μήτρα. Στους παράγοντες που έχουν αντίκτυπο στη γυναικεία γονιμότητα περιλαμβάνονται επίσης τα ινομυώματα εντός της μητρικής κοιλότητας, οι ενδομητρικοί πολύποδες, καθώς και η ενδομητρίωση, η ανάπτυξηδηλαδή ενδομητρικού ιστού σε έκτοπη θέση.

Ανδρική υπογονιμότητα

Αρκετοί παράγοντες που μπορεί να προκαλέσουν την ανδρική υπογονιμότητα. Ένας από αυτούς είναι η κιρσοκήλη, που επηρεάζει τη συγκέντρωση, τον αριθμό, την κινητικότητα και τη μορφολογία των σπερματοζωαρίων. Καταστάσεις όπως γενετικές ανωμαλίες που οδηγούν σε αγενεσία του σπερματικού πόρου, ορμονικές διαταραχές, δομικές ανωμαλίες του πέους, όπως είναι ο επισπαδίας, ο υποσπαδίας και η φίμωση δρουν καταλυτικά στη γονιμότητα του άνδρα, που μπορεί επίσης να επηρεαστεί από τραυματισμούς, κακώσεις στους όρχεις και λήψη τοξικών φαρμάκων.

Μεταξύ των αιτίων που μπορεί να κρύβονται πίσω από την ανδρική γονιμότητα είναι φλεγμονές όπως οι προστατίτιδα, επιδιδυμίτιδα και ορχίτιδα, αλλά και άλλες νόσοι, όπως ο σακχαρώδης διαβήτης και η χρόνια νεφρική ανεπάρκεια. Τέλος, μελέτες έχουν δείξει πως και η ηλικία του άντρα μπορεί να παίξει σημαντικό ρόλο στην ποιότητα του σπέρματος, άρα και στην ανδρική υπογονιμότητα.

Σε κάθε περίπτωση, όταν προκύψει ένα πρόβλημα γονιμότητας, το ζευγάρι πρέπει να το αντιμετωπίζει από κοινού, χωρίς να ρίχνει ο άντρας ευθύνες στη γυναίκα ή το αντίστροφο. Αυτό που πρέπει να γίνει είναι να διαγνωσθεί το πρόβλημα και να εξακριβωθεί η αιτία του, ώστε να επιλεγεί άμεσα η θεραπευτική προσέγγιση για την αντιμετώπισή του και την επίτευξη του πολυπόθητου στόχου: ενός παιδιού.